شرح غزل428 بسم الله الرحمن الرحیم سحرگاهان که مخمور شبانه***گرفتم می با چنگ وچغانه نهادم عقل را ره توشه از مِیْ *** ز شهر هستیش کردم روانه عارف شیرازی که اهل سحر خیزی است ونیاز نیمه شب را دافع صد بلا میداند(دلا، بسوز؛ که سوزِ تو کارها بکند*** نیازِ نیمشبی دفعِ صد بلا بکند)وآنچه از گنج سعادت بدست آورده است رااز برکت دعای شب و ورد سحری میداند (هر گنج سعادت که خدا داد به حافظ***از یمن دعای شب و ورد سحری بود)و اشارات زیادی در غزلیات او به این معنی وجود د
درباره این سایت